Bölge kaygılı elbette. İnsan ne zaman, nerede, ne olacağını kestiremez hale geldi. Bu da zaman zaman korkuya neden oluyor. Korku kaçma isteğine yöneltiyor, işte burası kötü.
"Korkudan korkan ölsün ya da cesaret büyütsün" bu çok eskilerde yazdığım bir şiirin dizeleri. Yani kaçmak nereye kadar? Ortadoğu alev alev yarın Avrupa'nın, Afrika'nın, Asya'nın yanmayacağının garantisi var mı? Bence yok çünkü kriz küresel, kriz küresel güçlerin kimi durumunu korumaya çalışıyor, kimi önüne gelene saldırıyor... Halklar örgütsüz, dağınık, bireycileşmiş. Çözümü kaçmakta arıyor sadece. Oysa bütün tarih boyunca direnenler kazanmıştır. Bir avuç Gazze'ye bakın hala teslim olmadı. Kaldı ki benim örneğim her zaman kurtuluş savaşımız, Vietnam ve Çin'in kurtuluş savaşlarıdır ama Gazze asla küçümsenmemelidir. Orda direnen salt inanç değil direniş bilinci ve geleneğidir yoksa geçmişte bir çok İslami topluluk yine İsrail'e yenilmiştir. Gazze'deki destansı direnişin damarları El Fetih'ten,  Filistin Halk Kurtuluş Cephesi'nden beslenmektedir. Elbette Ömer Muhtar örneğini de görmezden gelmeyiniz.

Demem o ki savaşın seyrinin nereye evrileceği konusunda fala bakmaya, müneccim olmaya gerek yok! Emperyalizm olanca gücüyle abanıp avını parçalamak ve yeni av peşinde koşmak isteyecek, onların av gördüğü mazlum milletler ve halklar da tüm ezilenler ve bu saldırıdan zarar görecek olanlar birleşerek bu canavarı püskürtecek ve inine hapsedecektir. Başka yolu yoktur. Tüm siyasi önderlikler bu gerçeklikle yüzleşmelidir. Uzlaşmalar geçicidir. Emperyalistler yiyecek bir av bulamadıklarında babalarını yerler, birbirini yerler...

Emperyalizm dünyayı bitirir, mümkün olursa çıkar hortumlarını ay'a ve diğer uydulara da uzatmaya çalışırlar. Yani bizler kölelik ve özgür onurlu yaşam arasında tercihte bulunacağız. "Ya istiklal ya ölüm" bu yüzleşmeden doğmuştur... Elbette bu gün bir bilinç sıçraması yaşayabiliriz. Dünyanın bütün emperyalizm karşıtlarıyla birlikte hareket edebilir, bunu kurup yönetebilirsek insanlığın geldiği büyük bir medeniyet örneğini sergilemiş oluruz ki dünya artık eski dünya olmaz çok daha çiçek bahçesini aratmaz hale gelir diye düşünüyorum. Korkudan korkan ölsün ya da birliktelik büyütsün, bilinç ve etkili  mücadele  biçimleri büyütsün.

Ahmet ATILMIŞ | 04.03.2026 - aatilmis@hotmail.com